De cacao keten - van boontje tot bonbon

Rabobank Foundation & cacao: Norandino

Rabobank Foundation helpt kleine boeren in West-Peru met kennis over het produceren van meer en betere cacao en begeleidt kleine cacaoproducenten zich te verenigen in coöperaties. Eén daarvan is Norandino, die deze boeren een afzetmarkt garandeert en een eerlijke prijs biedt voor hun cacao. Hierdoor verdubbelen de inkomsten van deze boeren, wat een flinke verbetering van hun levenskwaliteit betekent.

Boer bij boom

Groeien in de schaduw

De rijpe en onrijpe cacaovruchten groeien direct op de stam en op de dikste takken van de cacaoboom. Elk jaar draagt de boom dertig tot veertig vruchten, die ieder op hun beurt veertig tot vijftig bonen bevatten. Om de cacaobomen tegen de felle zon te beschermen, plant de boer er planten omheen die voor schaduw zorgen, zoals bananen- en mangobomen.

Oogsten met de hand

Oogsten met de hand

De boer plukt de vruchten met de hand, zodat hij kan voelen en ruiken of de vrucht rijp is. Hij schept de bonen samen met de witte pulp uit het binnenste van de vrucht. De bonen zijn dan nog taai en hebben een bittere smaak. De boer verzamelt de bonen in enorme bakken en dekt de voorraad af met bladeren van de bananenboom.

Bonen laten gisten

Spontaan gisten

De bonen gaan nu spontaan gisten in hun eigen pulp. De boer schept de bonen regelmatig om en stort ze af en toe over in een andere bak. Het vruchtvlees wordt gaandeweg vloeibaar en spoelt weg. Het gistingsproces duurt ongeveer acht dagen. Een controleur snijdt enkele bonen open en bepaalt of het fermentatieproces heeft gezorgd voor de juiste smaak, geur en kleur. Is dat het geval, dan legt de boer de bonen acht dagen te drogen op grote tafels in de zon.

bonen gedroogd

Alle bonen verzamelen!

De boer verpakt de bonen in zakken van 60 kilo en slaat deze op tot er genoeg zakken zijn om een vrachtwagen mee te vullen. Dat is ongeveer vier keer per jaar. De volle vrachtwagen rijdt naar de fabriek, waar de bonen nogmaals worden gedroogd. Is de kwaliteit optimaal? Dan stuurt de fabriek cacaomonsters naar de klanten. Als zij de kwaliteit voldoende vinden, kopen zij de partij bonen en verschepen deze naar de verwerkingsfabriek.

Nib chocolade

Boon, nib, chocolade

De chocoladefabrikant brandt de bonen in de oven knapperig bruin. De brandtijd duurt tussen de 40 en 60 minuten en hangt af van de soort boon en het type chocolade. Na afkoeling 'kraakt' de fabrikant de bonen: hij slaat ze stuk en filtert de schillen eruit. Wat overblijft, zijn de 'nibs'. Deze eetbare deeltjes zijn de basis van het verdere productieproces. Machines malen, walsen en verwarmen de nibs, waardoor na ongeveer twee dagen een dikke pap ontstaat. Hieraan voegt de chocolademaker suiker en melkpoeder toe, naar gelang het eindproduct. Ten slotte giet hij de pap in mallen en laat de chocoladerepen afkoelen. Klaar om van te smullen.

Norandino-reep

De Rabobank Foundation heeft de armen ineengeslagen met de Nederlandse onderneming Chocolatemakers om een chocoladereep te maken van de Norandino-bonen. Chocolatemakers werkt alleen met duurzame en eerlijke cacao en kopen hun bonen daarom rechtstreeks in bij de coöperatie. Op de foto overhandigt Santiago Paz Lopez, directeur van de coöperatie, de eerste reep aan Pierre van Hedel, directeur van de Rabobank Foundation. Naast hen staan Enver en Rodney, de eigenaren van Chocolatemakers.

Chocolade reep

Proef de smaak van Peru

De Norandino-reep met 52 procent cacao in de smaak melk-puur is vooralsnog exclusief verkrijgbaar via de Rabobank.

Meer informatie

Lieke Verhofstad

Lees meer: