Rabo Kunstcollectie in Depot Boijmans Van Beuningen

Vanaf 6 november opent de Rabo Kunstcollectie een nieuw compartiment op de 4de verdieping in Depot Boijmans Van Beuningen; Rabo@Depot dus! Hier delen we de Rabo Kunstcollectie met een breed publiek. In de eerste tentoonstelling werken van verschillende kunstenaars waaronder; Marlene Dumas, Navid Nuur, Sanne Vaassen, Folkert de Jong, Guido van der Werve, Tom Claassen, Constant A. Nieuwenhuys, Arne Hendriks , Marc Mulders en Uwe Laysiepen (Ulay).

Naast het ontsluiten van de collectie fungeert de ruimte als podium voor voorstellingen, lezingen en discussies. Zo wil Rabobank samen met collega’s, leden én geïnteresseerden, vorm geven aan een nieuwe plek waar beeldende kunst, wetenschap en innovatie samenkomen. Een plek die door inhoudelijke bijdragen daadwerkelijk input levert voor de grote vraagstukken en veranderingen van deze tijd. De kunstcollectie en de kunstenaars zijn daarvoor het vertrekpunt, evenals schrijvers, onderzoekers, acteurs, filosofen, dansers én de verschillende Artists in Residence die we jaarlijks uitnodigen.

Depot Boijmans Van Beuningen

Depot Boijmans Van Beuningen, foto: Ossip van Duivenbode

Common Ground

De eerste tentoonstelling is samengesteld rond het begrip ‘Common Ground’; Gedeelde grond, gedeeld uitgangspunt en in het verlengde daarvan; een gedeelde toekomst. Natuurlijk ingegeven door de letterlijk gedeelde fysieke ruimte -in dit geval een spectaculair depotgebouw door een museum en een bedrijfscollectie. Maar ook door de complexiteit van de vraagstukken waar we als mensheid voor staan; hoe gaan we onze toekomst vormgeven? Welke keuzes maken we en hoe werken we samen?. En de belangrijke rol van kunst en kunstenaars daarin. 

In veel werken zien we die tegenstelling tussen twee werelden; of twee belangen, twee uitersten terugkomen. Tegenpolen die elkaar ook nodig hebben en vaker ook twee zijden van dezelfde medaille kunnen zijn?

Seht der Mensch; The Shooting Lesson van Folkert de Jong is de absolute blikvanger. De vreemde groep figuren doet denken aan circusartiesten; we zien in de meest rechter figuur zelfs een echo van de Saltimbanco-periode van Picasso. Maar wat doen zij daar op die boomstammen? Een vader geeft zijn zoon schietles en richt zijn pijl-en-boog richting publiek; een rondbuikige koning zit rug aan rug met een ander bedenkelijk type. En op de voorgrond staat wat eenzaam een jong meisje voor zich uit te staren. Dit tableau vivant staat niet voor niets centraal in de tentoonstelling; is het een bonte verzameling vluchtelingen die zich bij gebrek aan beter aan deze boomstammen hebben vastgeklampt, of is het een toneelgroep die ons een spiegel voorhoudt?

Seht der Mensch; The Shooting Lesson van Folkert de Jong

Constant A. Nieuwenhuys bijvoorbeeld, dacht in de jaren vijftig al op een totaal vernieuwende manier over onze toekomst. Een toekomst waarin we nog maar weinig zouden werken en ons leven heel anders vorm zouden geven. Hij maakte prachtige maquettes, zoals deze Spatiovore waarin die ‘Homo Ludens’ die spelende mens zich vrij van arbeid en last zou bewegen. Of Ulay die zijn hele oeuvre op een diep persoonlijke manier het begrip identiteit onderzoekt. Met zijn werk S’He uit 1974 waarin hij zijn mannelijke en vrouwelijk kant onderzoekt, was hij zijn tijd ver vooruit. 

Het is bijna een beetje een cliché beeld; de aarde als een kwetsbare planeet waarop we met 7.5 miljard mensen langzaam rondjes draaien in een oneindig heelal. Guido van der Werve had de misschien wat naïeve gedachte om één dag NIET met de aarde en al haar bewoners mee te draaien en voerde deze geachte perfect uit. In het werk; Nummer negen, the day I didn't turn with the world, deed hij precies dát; niet meedraaien met de aarde. Midden op de Noordpool stond hij dik ingepakt, op een ijsvlakte en draaide nauwkeurig tegen de aarde in. Deze 25 foto’s zijn daar een verslag van. 

Arne Hendriks doet al meer dan tien jaar onderzoek naar Groei en Krimp. En dan met name onze fascinatie met groei en onze angst voor krimp. Waar komt dat automatische verlangen naar groei vandaan, en zouden we ook kunnen verlangen naar krimp? Veel komt samen in het project; Outgrowing Eames, waarin twee versies van de bekende designstoel figureren. De originele uit 1956 en de vernieuwde uitgave die ongeveer 10% vergroot is. Motivatie was onze fysieke groei; de mens wordt steeds langer en heeft een steeds grotere stoel nodig. En dit het verlengde daarvan steeds meer van alles. Zou deze ‘New Dimensions Eames’nog terug kunnen naar zijn originele formaat? En hoe dan? Met meubelmakers, chirurgen en publiek gaat Arne onderzoeken of dit mogelijk is. De eerste ‘snijlijntjes’ staan al voorzichtig afgetekend op de stoel.

In het werk van Otobong Nkanga verkent in haar werk onze relatie met de natuur en de manier waarop het winnen van grondstoffen landschappen verandert en aantast. De foto van Chaim van Luit laat de bodem van een wensput zien, maar zien we tegelijk niet ook een complex netwerk van cellen opgebouwd uit geld?  Ook in het prachtige werk van Merijn Bolink komen twee werelden samen; die van de natuur en de cultuur; bijna als twee hersenhelften aan dezelfde stam. 

Verder is er ook werk te zien van: Tom Claassen, Navid Nuur, Meschac Gaba, Marlene Dumas, Jan van Munster, Carel Visser, Marc Mulders, Pieter Laurens Mol, Maria Roosen, Cristina Lucas, Monali Meher, Aernout Mik, Alicia Framis, Sanne Vaassen en Robert Zandvliet.

Zaaloverzichten ‘Common Ground’ in Rabobank compartiment

Beeldmateriaal: Zaaloverzichten ‘Common Ground’ in Rabobank compartiment, foto: Peter Cox

Nieuwsgierig geworden? Boek een rondleiding via www.boijmans.nl en geef hierbij aan dat je graag een kijkje wil nemen in het compartiment van Rabobank.

Contact

Rabo Kunstcollectie

Postadres UC 075
Postbus 17100
3500 HG Utrecht