Smart Farmer: Edwina Beveridge

Varkenshouder en groene energieleverancier

Edwina Beveridge runt een gemengd boerenbedrijf in New South Wales, Australië. Met haar ongeveer 2.200 varkens produceert zij niet alleen vlees, maar ook meer dan voldoende energie om het bedrijf van stroom te voorzien.

Op twee plaatsen in haar varkenshouderij heeft Beveridge een methaanverwerkingsinstallatie staan. De energie die zij daarmee produceert is meer dan de boerderij zelf verbruikt. Beveridge’s verwerkingssysteem is anders dan de duurdere systemen die in de VS en Europa worden gebruikt, vertelt zij. In plaats van een bovengrondse tank die aangedreven en verwarmd moet worden, heeft zij een met plastic overdekt ondergronds reservoir waar zij de mest in opslaat en waar de biogassen niet uit kunnen ontsnappen. Een aangepaste dieselmotor zet dit gas vervolgens om in elektriciteit.

Van broeikasgas tot koolstofkrediet

De bijna 15.000 Australische dollars (ongeveer 10.000 euro) die Beveridge maandelijks kwijt was aan stroom en gas, zijn inmiddels als kostenpost van haar balans verdwenen. In twee jaar tijd had het systeem zich al terugbetaald. Beveridge: “Ik ben opgeleid als boekhouder, van dit soort cijfers word ik blij.”

“Het voelt goed dat we geen methaangassen meer uitstoten”

- Edwina Beveridge, Blantyre Farms

Het systeem heeft vooral ook milieuvoordelen, zegt Beveridgde: “Het broeikasgas methaan is 23 keer slechter voor het milieu dan CO2. Het voelt dus goed dat we nu geen methaangassen meer uitstoten.” De boerderij ontvangt CO2 -rechten van de Australische regering voor dit initiatief, die ze vervolgens weer kan terugverkopen. “Dat is de kers op de taart,” aldus Beveridge.

Blantyre was het eerste boerenbedrijf in Australië dat met een ondergronds methaanverwerkingssysteem werkte. Sindsdien hebben al meerdere bedrijven dit voorbeeld gevolgd. Beveridge: “Er zijn nu ongeveer twintig methaanverwerkers in het land. Ik vind het fantastisch dat wij daarmee als varkensboeren een positieve impact hebben.” Als de methaan eruit gehaald is, wordt de mest over de gewassen op de boerderij verdeeld. “Zo halen we er het maximale uit.”

“We gebruiken jaarlijks 7 tot 8 miljoen liter zuivelrestanten”

- Edwina Beveridge, Blantyre Farms

Voedselverspilling als veevoer

Naast groene energie produceren, is Edwina Beveridge ook op andere manieren duurzaam bezig. Maar liefst 70 tot 80 procent van het veevoer dat zij gebruikt bestaat uit voedsel dat anders weggegooid zou worden, voornamelijk zuivel. “Het is geweldig dat we producten kunnen gebruiken die anders op de stortplaats zouden belanden,” aldus Beveridge.

“We gebruiken jaarlijks 7 tot 8 miljoen liter zuivelrestanten. Bijvoorbeeld wei die overblijft bij de productie van kaas, maar ook ijs of melk. “Supermarkten kopen geen melk die nog korter dan tien dagen houdbaar is.”

Brood dat niet is verkocht gebruikt ze ook, in gemalen vorm, net als het afval van een visfileerbedrijf om de hoek. “We nemen daar wekelijks zo’n 20 ton visafval af, dat is prima varkensvoer”, vertelt Beveridge. “Het is een goede manier om de productiekosten laag te houden. Ik zou nog veel meer voedseloverschotten kunnen krijgen, maar dan heb ik wel meer varkens nodig om dat allemaal op te eten!”

Beveridge kan zoveel voedseloverschotten gebruiken omdat werkt met vloeibaar voer. De meeste boeren gebruiken droogvoer. “In Australië is er slechts één andere varkensboer die hetzelfde doet op deze schaal,” vertelt Beveridge. Het voer dat afkomstig is van overschotten vult zij aan met graan dat zij zelf verbouwt.

Negatieve ecologische voetafdruk

Als zakenvrouw kijkt Beveridge uiteraard naar het financiële plaatje, maar het meest trots is zij toch op de behaalde milieuwinst. “Onze CO2- voetafdruk is nu ‘negatief’ én we produceren voedzaam, veilig en goedkoop voedsel. Ik vind het fantastisch.”