Liefde voor chocolade kent hoge prijs

Rond Valentijnsdag spenderen we wereldwijd bijna 400 miljoen dollar* aan chocolade. Grote bedrijven en ngo’s slaan de handen ineen om ervoor te zorgen dat we ook in de toekomst van lekkere en betaalbare chocolade kunnen blijven genieten.

Verreweg de meeste chocolade die we wereldwijd consumeren wordt gemaakt met cacaobonen uit Ivoorkust, Ghana, Nigeria en Kameroen. Die worden verbouwd door kleinschalige boerenbedrijfjes op stukken landbouwgrond van hooguit een paar hectare groot. De coöperaties waarin een groot aantal boeren zich heeft georganiseerd, kennen veelal een zwak bestuur, te weinig eigen vermogen en hebben moeilijk toegang tot kapitaal. Dat maakt het moeilijk om duurzame landbouwmethodes toe te passen. Het gevolg is dat de grond van de boeren uitgeput raakt. Om toch nog wat te verdienen, wijken zij uit naar de oerwouden, waar zij stukken bos kappen om meer cacaoplanten en andere gewassen te verbouwen.

Veel problemen

De omvangrijke ontbossing die hierdoor is ontstaan, is echter niet de enige zorg. De gemeenschappen kennen ook problemen als kinderarbeid en ongelijke behandeling van vrouwen. Een groot sociaal probleem in de cacaoregio’s in Ivoorkust is dat ongeveer 200.000 mensen niet beschikken over een geboortecertificaat. Omdat zij officieel niet bestaan, zijn zij ontzettend kwetsbaar voor uitbuiting. Zij hebben geen toegang tot sociale voorzieningen en financiële steun van officiële instanties en kunnen bijvoorbeeld geen bankrekening openen of een lening aanvragen. Dat maakt hen afhankelijk van louche handelaren en geldschieters – de zogenoemde middle men. Zolang zij illegaal blijven, kunnen zij geen eigen bestaan opbouwen.

“Zowel de boeren als de sector worden beter van verduurzaming”

- Joseph Larrose, Director Group Sustainability bij Touton

Touton: “Kijk naar duurzaamheid als een businesscase”

Om de cacaosector in dit deel van de wereld te verduurzamen, werken verschillende partijen samen, vaak in publiek-private partnerschappen. Een bedrijf dat hierin altijd vooropgelopen heeft, is internationale cacaoproducent Touton. Touton werkt samen met agrarisch specialisten en regionale overheden en heeft een multi-stakeholderplatform opgericht om de duurzame cacaoteelt op een hoger plan te brengen.

Joseph Larrose, Director Group Sustainability bij Touton: “Wij zien een businesscase in verduurzaming: zowel de boeren als de sector worden er beter van. Door landbouwkundige adviezen te geven en boeren te stimuleren om hoogwaardige kwaliteit zaden te gebruiken en duurzame producten, leren zij meer en beter te produceren. Daardoor nemen niet alleen hun inkomsten toe, maar kunnen zij ook met andere producten, zoals groenten, in hun levensonderhoud gaan voorzien, wat leidt tot meer werkgelegenheid. Die toename van kennis en vaardigheden bij boerenbedrijven en gemeenschappen heeft dus ook sociaal-economische voordelen. Uiteindelijk zal dit leiden tot minder ontbossing en beter landschapsmanagement.”

Touton is lid van de World Cocoa Foundation, die zich al jaren inzet voor verduurzaming van de cacao-industrie. (Beeld: WCF)

Cashless banking in de bush

Om deze verduurzaming op de juiste manier verder te ontwikkelen, schakelt Touton de expertise in van Rabo Partnerships. Larosse: “Zij hebben aanzienlijk veel ervaring in het beoordelen van toeleveringsketens via kleine boerenbedrijven. Die externe inzichten hebben wij nodig om onze duurzame activiteiten verder op te schalen en te stroomlijnen.”

“We praten over tienduizenden kleine boerenbedrijven, al dan niet georganiseerd in coöperaties”, aldus Corné de Louw, projectmanager Agribusiness & Cooperative Development bij Rabo Partnerships. Hoewel de prioriteit van Rabo Partnerships ligt bij het vergroten van de toegang tot financiële diensten, kijken de adviseurs naar het geheel van uitdagingen en hoe deze elkaar beïnvloeden. Als voorbeeld noemt De Louw een pilot in Ivoorkust met cashless banking. Dit land kent een cash economie: coöperaties halen contant geld op bij de bank, reizen hiermee terug naar de bush, waarna het via de verschillende sections verdeeld wordt over de boeren.

“Het bijeffect van die bankrekening bleek nog veel groter”

- Corné de Louw, projectmanager Agribusiness & Cooperative Development bij Rabo Partnerships

De Louw: “Jaarlijks vinden er veel overvallen plaats op de geldtransporten, vaak met geweld. Ons idee was daarom een bankrekening te openen voor de boeren. Dit bleek een goed middel, maar het bijeffect was nog veel groter: de bankrekening wierp een drempel op voor de boeren om het geld uit te geven. Cash geld dat ze eerder besteedden aan bijvoorbeeld kroegbezoek, bleef nu op de bank staan. Ineens was er geld over om het schoolgeld van de kinderen te betalen, geld dat ze eerder moesten lenen van loan sharks, tegen soms wel 100% rente. Dat bereik je dan met een simpele bankrekening!”

Lees meer over het werk van Rabo Partnerships op de website van Rabo Development.

*Bron: Brandongaille.com