Markets in Financial Instruments Directive II – MiFID II

Deze publicatie is bedoeld voor het geven van algemene achtergrondinformatie over MiFID II. De tekst is niet perse volledig of juist en bevat geen individueel, juridisch of ander advies. MiFID II kan gevolgen hebben voor klanten die gebruikmaken van sommige van onze bancaire producten (d.w.z. derivaten en effecten) en diensten, en voor hun relatie met ons. Wij adviseren onze klanten om zich goed in te lezen over MiFID II.

MiFID II opvolger van MiFID

MiFID is de afkorting van Markets in Financial Instruments Directive (Richtlijn betreffende markten voor financiële instrumenten). Deze richtlijn is sinds november 2007 in de Europese Unie van kracht en hij vormt de basis van de EU-regelgeving voor financiële markten. Hij is er mede op gericht om de concurrentiekracht van de financiële markten in de EU te verbeteren. Dit gebeurt door een interne markt voor beleggingsdiensten en beleggingsactiviteiten te vormen, waarmee verschillende categorieën beleggers in bijvoorbeeld opties of effecten in alle EU-landen verbeterde bescherming krijgen.

MiFID heeft de afgelopen jaren bijgedragen aan meer concurrentiegerichte en beter geïntegreerde financiële markten in de EU. In de nasleep van de kredietcrisis werd echter duidelijk dat de richtlijn tekortkomingen bevat. De Europese Commissie wil zowel de toezichthoudende activiteiten opvoeren als de markttransparantie vergroten via een aangepast MiFID-kader.

MiFID II en MiFIR

De opvolger van MiFID bestaat uit twee onderdelen:

  • De (herziene) Markets in Financial Instruments Directive II (MiFID II) - een richtlijn met regels voor beleggingsondernemingen, handelsplatformen, datarapporteringsdiensten en meer bescherming voor (Europese) beleggers. Een richtlijn moet worden vertaald in nationale wetgeving.
  • De Markets in Financial Instruments Regulation (MiFIR) - een verordering, een set algemene regels voor Europese financiële markten, het vergroten van transparantie en concurrentie en het (centraal) verhandelen van aandelen en derivaten. Een verordening heeft directe werking in alle landen van de Europese Unie.

MiFID II en MiFIR gaan in per 3 januari 2018.

De Europese Commissie past zowel een richtlijn als een verordening toe, wat betekent dat er voor alle landen een uniforme set aan regels (d.m.v. MiFIR) komt en dat er tegelijkertijd verschillen in nationale markten mogen zijn (d.m.v. MiFID II). De richtlijn en verordening moeten in samenhang worden gezien met regelgeving als EMIR (European Market Infrastructure Regulation) voor de derivatenhandel en MAD/MAR (Market Abuse Regulation en Market Abuse Directive) dat is gericht op tegengaan van marktmisbruik. Alle wet- en regelgeving is gericht op meer transparantie en betrouwbaarheid van Europese financiële markten (d.w.z. minder risico, betere liquiditeit, verbeterd toezicht en geen marktmisbruik). MiFID II en MiFIR samen worden hierna verder aangeduid met ''MiFID II''.

Nieuwe aspecten

De wijzigingen in MiFID II richten zich op een aantal hoofdpunten:

  • Transactierapportage
    Beleggingsondernemingen moeten transacties verplicht rapporteren aan de nationale toezichthouder via een goedgekeurd rapporteringsmechanisme. Het doel hiervan is om de transparantie te vergroten. Bovendien kunnen toezichthoudende autoriteiten hierdoor marktmisbruik opsporen en controleren. Daarom moeten per transactie meer gegevens worden gemeld en geldt de rapportageverplichting niet alleen voor financiële producten, maar bijvoorbeeld ook voor grondstoffen.
  • Volledige transparantie
    Onder MiFID I waren transparantievereisten alleen van toepassing op aandelen, maar onder MiFID II gelden ze ook voor producten die op andere financiële markten worden verhandeld, zoals obligaties, derivaten, emissierechten en zogenaamde structured finance-producten. Beleggingsfirma’s moeten, in geval van een order, vooraf en achteraf de juiste gegevens publiceren, zodat alle marktpartijen op elk moment over de juiste en dezelfde informatie kunnen beschikken.
  • Best execution en afhandeling van orders
    Onder MiFID II moeten beleggingsfirma’s voldoende maatregelen nemen om een zo goed mogelijk resultaat te behalen voor de klant. Beleggingsfirma’s moeten een orderuitvoeringsbeleid hebben en elk kwartaal basisinformatie verstrekken over de best execution. Meer informatie over de best execution-verplichting vindt u hier.
  • Beleggers bescherming
    MiFID II is onder andere bedoeld om beleggers beter te beschermen. Daarom zijn strengere gedragsregels met betrekking tot onder andere belangenconflicten, de beoordeling of een product of dienst geschikt is voor een klant, kosten, tarieven en productbeleid geformuleerd.

Welke Rabobank-klanten krijgen te maken met MiFID II?

Alle klanten die wonen of gevestigd zijn in de Europese Economische Ruimte (EER) en die beleggingsproducten en -diensten ontvangen die binnen het bereik van MiFID vallen.

Welk effect heeft dit op klanten van de Rabobank?

Klanten zijn de kern van ons bestaan en daarom vormen transparantie en integriteit voor Rabobank al sinds jaar en dag de basis van een solide langetermijnrelatie. Rabobank neemt de MiFID II-vereisten in acht en kan daardoor zijn klanten op de best mogelijke manier bedienen. MiFID II brengt mogelijk de volgende wijzigingen met zich mee voor onze klanten:

  • Legal Entity Identifier (LEI)
    Alle rechtspersonen die MiFID-producten of diensten afnemen moeten een LEI hebben om te kunnen voldoen aan de rapportageverplichtingen onder MiFID II. Dit was al verplicht onder EMIR voor de derivatenhandel. Een LEI is een uniek nummer waarmee partijen die betrokken zijn bij een transactie wereldwijd kunnen worden gevolgd door toezichthouders. EMIR had alleen betrekking op OTC-derivaten; over-the-counter derivaten, die tussen twee partijen direct worden verhandeld zonder tussenkomst van een beurs. MiFID II is een uitbreiding van de LEI-vereiste voor andere producten dan OTC-derivaten, waaronder effecten en gestructureerde deposito's.
  • Identificatie natuurlijke personen
    De Rabobank heeft een nationaal klantidentificatiegegeven (bijvoorbeeld een paspoortnummer) nodig van alle natuurlijke personen die in financiële instrumenten handelen onder MiFID II.

    Elke EU-lidstaat heeft vastgelegd welk identificatiegegeven voor zijn inwoners moet worden gebruikt. Van mensen met de Nederlandse nationaliteit moet bijvoorbeeld het paspoortnummer worden vastgelegd. Voor een volledig overzicht van toegestane identificatie-opties per nationaliteit kunt u op deze link klikken.
  • Algemene voorwaarden
    Klanten van Rabobank krijgen nieuwe algemene voorwaarden voor beleggingsdienstverleningen op basis van de MiFID-bepalingen. Deze bepalingen zijn van toepassing op klanten die door ons zijn geclassificeerd als ‘professionele klanten’ en/of ‘in aanmerking komende tegenpartijen’ (Eligible Counterparty of ECP). Door de MiFID-bepalingen kan onze handelsrelatie ononderbroken worden voortgezet en is naleving van de MiFID II-vereisten gewaarborgd.

    De MiFID-bepalingen zijn niet van toepassing op klanten die zijn geclassificeerd als ‘retailklanten’. Op deze klanten zijn namelijk aparte voorwaarden van toepassing, die overigens ook worden aangepast.

Informatie Rabobank

  • Coöperatieve Rabobank U.A. (voorheen Coöperatieve Raiffeisen-Boerenleenbank B.A.).
  • Legal Entity Identifier (LEI) van Rabobank: DG3RU1DBUFHT4ZF9WN62.